Dat gezeur over verdoemenis. Is dat voedsel voor de mens van nu?
Moeten we ze echt serieus nemen? U lacht erom...
...maar wat de mensen zeggen heb ik zelf ook gelezen, gehoord en gezien.
Zelfs die spookverhalen over God de Vader, Jezus Christus...
...en de Heilige Geest heb ik zonder emotie aangehoord.
Waarom schreeuw je zo? - Ik ben smid Plog en jij jonker Jöns.
Dat zou kunnen. - Heb je mijn vrouw gezien?
Nee, maar als ze op jou lijkt zou ik haar ook heel snel weer zijn vergeten.
Dus je hebt haar niet gezien? - Misschien is ze weggelopen.
Weet je iets? - Heel veel. Maar niets over je vrouw.
In de kroeg kunnen ze je vast meer vertellen.
Echt. De pest verspreidt zich over de hele westkust. Ze sterven massaal.
Normaal zou ik nu goede zaken doen, maar ik heb mijn hele voorraad nog.
Men spreekt van de Laatste Dag. En de voortekenen zijn vreselijk.
In het dorp is een vrouw bevallen van een kalfskop.
Door gek van angst weg te vluchten verspreiden de mensen de pest.
Als waar is wat gezegd wordt, moet je zorgen nog gauw plezier te maken.
Velen heb zich met vuur gereinigd en zijn gestorven...
...maar volgens de priester is gereinigd sterven beter dan de hel afwachten.
Dit is het einde. ledereen weet dat, maar niemand zegt het hardop.
Maar dit is het einde. De mensen zijn bijna gek van angst.
En jij, ben jij ook bang? - Natuurlijk ben ik bang.
De Laatste Dag neigt ten einde. De engelen rijzen op, de graven openen zich.
Dat zal een vreselijke aanblik zijn.
Wil je deze ring hebben? Hij is niet duur.
Ik heb geen geld. - Het is echt zilver.
Hij is mooi, maar voor mij te duur. - Hebben jullie mijn vrouw gezien?
Ben je haar kwijt? - Ze zou zijn weggelopen.
Weggelopen? - Met een toneelspeler.
O ja? Laat haar dan maar. Dan heeft ze geen smaak.
Je hebt volkomen gelijk. Maar mijn eerste gedachte was: Sla haar dood.
Ja, vermoord haar. Dat is andere koek. - En ik vermoord de toneelspeler ook.
Toneelspeler? - Ja, waarmee ze is weggelopen.
Waarom? - Je bent niet al te snugger, hé?
O, de toneelspeler. Maar daar zijn er toch al te veel van.
Dus ook als hij niets misdaan heeft, moet je hem maar doden.
Hé jij, je zit de smid voor te liegen. - Ik? Liegen?
Jij bent ook toneelspeler en jouw partner gaat nu vast met Plogs vrouw.
Ben jij ook toneelspeler?
lk? Nee, nauwelijks.
In dat geval moeten we jou ook doden.
Wat een grappenmaker ben jij. - Wat word je opeens bleek.
Heb je een kwaad geweten? - Je bent grappig. Vind jij ook niet?
Echt niet? Nee dus.
Geboefte als jij geven we altijd een merkteken met een mes.
Wat heb je met mijn vrouw gedaan?
Willen jullie me pijn doen? Waarom?
Heb ik iemand van jullie geërgerd of dwarsgezeten? lk zal weggaan...
...en me hier nooit meer laten zien. - Sta op zodat ieder je kan horen.
En praat wat harder.
Ga op je hoofd staan zodat we kunnen zien of je een goede toneelspeler bent.
Wat heb je met mijn vrouw gedaan?
Lig niet te jammeren. Sta op en dans. - Ik wil niet.
Doe een beer na. - Ik kan geen beer nadoen.
Dat zullen we nog wel zien.
Sta op. Wees een goede beer.
Ik kan niet langer een beer zijn.
Weet je nog wat ik met je zou doen als ik je zou terugzien?
lk ben een man van mijn woord.
Hoe heet hij? - Mikael.
Hou oud is hij? - Hij is net één geworden.
Hij is groot voor zijn leeftijd. - Vind je? Ja, hij is vrij groot.
Jij speelde vanmiddag in een stuk, hè? - Vond je het slecht?
Je ziet er zonder make. up en in deze jurk mooier uit.
Vind je? Zie je, Jonas Skat is ervandoor en wij zijn nu alleen.
Wij zitten nogal in de knel nu. - Is dat je man?
Jonas? Nee, de ander is mijn man. Hij heet Jof.
O, hij.
Nu zijn we met z'n tweeën. Dus moeten we alles opnieuw instuderen.
Doe jij ook kunstjes? - Nou en of. En Jof is heel erg goed.
Wordt Mikael later ook acrobaat? - Jof vindt dat dat moet.
En jij? - Ik weet het niet.
Misschien wordt hij wel ridder. - Zo leuk is dat niet.
Nee, je ziet er niet gelukkig uit. - Nee.
Ben je moe? - Ja.
Hoezo? - Ik heb saai gezelschap.
Bedoel je je schildknaap? - Nee, hij niet.
Wie dan? - Ikzelf.
O, ik begrijp het. - Echt?
Ja, dat kan ik goed begrijpen.
Ik vraag me vaak af waarom mensen zichzelf altijd moeten kwellen.
Dat is toch zo? - Mia...
Jof, wat is er?
Wat heb je uitgespookt?
Ga hier toch zitten. Waar heb je gezeten?
Laat me eens naar je kijken.
Wat moest je in de herberg? Je hebt trouwens gedronken.
Nee, ik heb geen druppel op.
Je hebt zeker opgeschept over de engelen en duivels die je vrienden zijn.
Ik heb het woord engel niet genoemd. - Dan heb je gedanst en gezongen.
Altijd hang je de clown uit. Daar houden de mensen niet van.
Kijk eens. Kijk eens wat ik voor je heb meegenomen.
Dat kun je toch niet betalen? - Maar ik heb het toch gekocht.
Jof. - Wat hebben ze me afgetuigd.
Waarom heb je niet teruggeslagen? - Ik was bang en boos. Maar dat, nee.
Maar boos dat ik was. Geloof me, ik brulde als een leeuw.
Waren ze bang? - Nee, ze lachten alleen.
O, Mikael...
Merk je hoe lekker hij ruikt? - En hij voelt zo stevig aan.
Een echt acrobaatje ben je.
Dit is mijn man, Jof.
Goedenavond. - Goedenavond.
Ik zei net al: Wat een mooie zoon. - Ja, het is een mooie jongen.
Kunnen we iets aanbieden, Mia? - Nee, bedankt.
Ik heb net aardbeien geplukt. En we hebben verse melk.
Net gemolken. Dus bewijs ons de eer van ons sober voedsel te eten.
Ga zitten. Dan haal ik het eten. - Ga je gang.
Waar ga je naartoe? - Naar het Heiligenfestival.
Dat raad ik je af. - Waarom, als ik vragen mag?
De pest gaat die kant op. Er schijnen tienduizenden doden te zijn.
Soms blijken dingen heel moeilijk. - Ga met mij door het bos.
Dan kun je bij mij blijven of de oostkust volgen. Dat is veel veiliger.
Het zijn wilde aardbeien. Ze groeien op de heuvel. Ik heb nooit zulke gezien.
Wat ruiken ze lekker.
Eet smakelijk. - Mijn oprechte dank.
Dat is een goed idee van je, maar ik moet erover nadenken.
Gezelschap in het bos is goed, met al die trollen, duivels en boeven...
...waarover men vertelt. - Het is geen slecht idee...
...maar ik moet oppassen. Nu Skat weg is, ben ik verantwoordelijk.
Ik ben de directeur van het gezelschap. - Jaja, ik ben de directeur.
Wil je wat aardbeien? - Die man heeft mijn leven gered.
Laten we het gezellig maken samen. - Hartelijk bedankt.
Wat is dit leuk. - Eventjes.
Bijna altijd. De ene dag lijkt op de andere. Dat is toch niet vreemd?
De zomer is wel beter dan de winter, want dan heb je het niet koud.
Maar de lente is het allerbeste. - Daar heb ik een gedicht over.
Ik zal mijn lier halen. - Nu niet, lieve Jof.
Misschien valt het niet in de smaak. - Jawel. Ik schrijf ook.
Zie je wel? - Ik heb een lied over een geile vis.
Dat kennen jullie vast niet.
Nee, jullie krijgen het niet te horen. Sommigen waarderen mijn kunst niet...
...en ik ben een gevoelige ziel.
Mensen kunnen zoveel niet verdragen.
Met z'n tweeën is beter. Heb jij niemand?
lk geloof van wel. - En wat doet zij nu?
Dat weet ik niet.
Wat kijk je serieus. Was ze je geliefde?
We waren net getrouwd en speelden samen. We lachten vaak.
Ik schreef liedjes over haar ogen, haar neus, haar schattige oortjes.
We gingen samen op jacht en 's avonds dansten we. Het huis was vol leven.
Wil je een paar aardbeien?
Geloof is een pijnlijke aandoening. Alsof je van iemand houdt...
...in het donker die nooit verschijnt als je schreeuwt.
Het lijkt zo onwerkelijk nu ik hier zit met jou en je man.
Het lijkt van geen belang.
Nu kijk je minder serieus.
Ik zal dit moment onthouden. De stilte, de schemering, de schaal aardbeien...
...de schaal met melk.
Jullie gezichten in het avondlicht. Mikael, slapend in de woonwagen.
Jof met zijn lier.
Ik zal proberen te onthouden wat we hebben gezegd...
...en ik zal deze herinnering in mijn handen dragen...
...alsof het een tot de rand gevulde schaal met verse melk is.
En dat zal voor mij een teken zijn en een grote bron van voldoening.
Ik heb gewacht.
Het spijt me. Ik had wat oponthoud.
Ik heb je mijn tactiek uitgelegd. Ik ga me terugtrekken.
Jij bent aan zet. - Waarom kijk je zo tevreden?
Dat is mijn geheim.
Natuurlijk. Nu pak ik jouw paard.
Daar deed je goed aan.
Heb je mij in de val gelokt? - Ja. Je bent er recht ingelopen.
Ik zet je schaak.
Waarom lach je zo?
Let er niet op. Red je koning liever.
Je wordt overmoedig. - Ik heb plezier in ons spel.
Jij bent aan zet. Schiet op. Ik heb weinig tijd.
Ik begrijp dat je veel te doen hebt, maar ons spel moet doorgaan.
En dat vereist tijd. - Ga je nog met dat jongleursstel mee?
Met die Jof en Mia en hun zoontje?
Waarom vraag je dat?
Zomaar.
Heb je Jöns gezien? We moeten weg. - Ik geloof dat hij in de herberg is.
Mijn hemel, ben jij niet Plog, de smid?
Goedenavond. - Huil je de eenzaamheid weg?
Kijk de smid toch. Hij zit te grienen als een met pis doorweekt konijn.
Vanwege je vrouw? - Ja, ik heb haar nog niet terug.
Mèt vrouwen is hel, zonder vrouwen is hel.
Dus je kunt ze het beste doden zolang dat nog kan.
Hun gezeur en gekeutel. - Blérende kinderen, poepluiers.
Scherpe nagels, een scherpe tong. - Klappen, de duivel als schoonmoeder.
En als je een dutje wilt doen... - Een nieuwe melodie.
Gesnotter waar je de doden mee wakker krijgt.
Krijg ik geen kusje? - Zing toch een liedje voor me.
Vroeger hield je meer van me. - Je ziet niet eens mijn nieuwe jurk.
Je draait je om en slaapt meteen. - Arme ik.
Arme ik? Nu is ze weg. Wees blij.
Ik zal met een tang in hun neus knijpen, de hamer op hun borst slaan...
...en met de moker hun hersens inslaan.
Nou jammert hij alweer. - Misschien houd ik van haar.
Je houdt van haar. Ik zal je wat zeggen, dom stuk spek:
Liefde is een ander woord voor lust, lust, lust, bedrog en andere zotternij.
Maar pijn doet het wel. - Natuurlijk.
Liefde is de zwartste ziekte. Eraan sterven zou enig genot geven...
...maar het gaat altijd over. - Bij mij niet.
Bij jou ook.
Slechts zelden sterft een stel sufferds van liefde.
Als alles in de wereld onvolmaakt is, is liefde perfect in haar onvolmaaktheid.
Jij bent gelukkig, met je vlotte babbel en je gelooft er ook nog in.
Wie zegt dat ik het geloof? Maar ik geef graag goede raad. Heel graag.
Eigenlijk ben ik ook een geleerde.
Mag ik niet met je meegaan door het bos?
lk ben zo alleen en ik durf niet naar huis, want ieder zal me uitlachen.
Als je maar niet steeds loopt te snotteren.
Jöns.
Broertje.
Pas op. Hij wil alleen maar vechten. Hij is gek.
Maar nu huilt hij. - Sorry als ik je pijn deed...
...maar ik ben zo opvliegend. Laten we elkaar de hand schudden.
Ik druk je aan mijn hart, broertje. - Dank je. Later misschien.
Hé, wat zie ik daar? - Zie je iets?
Wie ontwaar ik aan de rand van het bos. Is dat niet mijn geliefde...
...met de toneelspeler ernaast?
Pas op.
Dus dat is de smerige smid die mijn dame Kunigunda heeft beledigd.
Wat was haar naam, zei je? - Kunigunda. Of ben je soms doof?
Kunigunda. - Ze heet Lisa.
Lisa de Domme, Lisa de Slet, Lisa de Hoer, zeg het maar.
Wat is het toch een bruut.
Of iets wat op knol rijmt. Raad zelf maar, jij ellendeling.
Bruut. - Uit zeven hoeren geboren bastaard...
...als ik jouw lompen droeg, zou ik me zo over mezelf schamen...
...dat ik de natuur onmiddellijk van mijn aanwezigheid zou verlossen.
Hou je in, geparfumeerde... - Nietsnut.
Nietsnut. Anders laat ik een scheet die je naar de roodgloeiende plek zendt...
...waar narren als jij thuishoren en waar ze kunnen...
Reciteren. ...monologen reciteren...
...zodat het stof uit de duivel z'n oren vliegt.
Ik stomp je in je maag. Dan komen je darmen je oren uit.
Ik sla je voor je smoel. Dan willen Turken en kannibalen je zelfs niet zien.
Waar lach je om? Dit is een serieuze zaak.
In zuidelijke landen is er een mensachtig dier, de aap.
Wat zou dat? - Niks, alleen dat.
Mijn kleine Plog...
Wat? - Vergeef me alles alsjeblieft.
Zo gaat ze nog huilen ook. - Ik moet huilen. Alles is zo erg.
Deze man heeft me zo bedrogen, dat is onvoorstelbaar.
Kunigunda, ik kan ook vertellen wat echt is gebeurd.
Zo begint ze over zijn lieverlingseten.
Zodra we thuis zijn, maak ik varkens- knoedels, rapen met bessen.
Dat vind je toch zo lekker? Nietwaar, lieve Plog?
Goed, maar eerst moet ik hem doden. - Natuurlijk. Sla hem maar dood.
Ik vind hem niet aardig meer. - God, waarom gaf u ons vrouwen?
Weet je wat hij is? Een valse baard, valse tanden, valse lachjes...
...een aangeleerd toontje en zonder inhoud. Vooruit, vermoord hem.
Beste Plog, ik ga hier echt niet mijn kant van het verhaal geven.
Sla me maar dood. Ik bedank je later wel.
Wat zeg je?
Hij brengt zijn opponent in verwarring. Mooi.
Doe wat. Sta daar niet zo. - Ik kan hem niet zomaar vermoorden.
Hij moet me op z'n minst uitdagen zodat ik weer kwaad word.
Beste vriend, ik zal deze dolk in mijn borst steken...
...en zal spoedig in een andere toestand overgaan.
De absolute aanraakbaarheid van het lijk.
Wacht. Zo erg meende ik het niet.
Ik vergeef het je, Kunigunda. Vaarwel, vriend. Bid af en toe voor me.
O jee, zo erg had ik het niet bedoeld.
Ik begon hem zelfs te mogen. - Hij is dood. Morsdood.
Ik heb nooit een toneelspeler zo dood gezien.
Dit is heel betreurenswaardig. Al wou hij zelf dan dood, de arme man.
En met deze vrouw ben ik getrouwd. - Je hebt in ieder geval je Lisa terug.
Ben je nu tevreden?
Beste Jöns, in alle eerlijkheid, is het leven niet nogal...
Ja, dat is het. Maar denk er niet aan. - Het is idioot. Dat is het.
Dat was een mooi optreden. Ik ben een voortreffelijk acteur.
Nu ga ik een boom zoeken, zodat geen beren, wolven of geesten me pakken.
Morgen zoek ik Jof en Mia en dan gaan we naar het Heiligenfeest.
Nu ga ik een liedje voor mezelf zingen.
Ik ben een licht vogeltje dat zingt wat het mooi vindt.
Arbeiders in de bossen. Nou ja.
Verrek, ze zagen mijn boom om.
Hè jij, wat doe je met mijn boom?
Kun je geen antwoord geven? Beleefdheid kost niets. Wie ben je?
lk zaag je boom om omdat je tijd verstreken is.
Dat kun je niet doen. Ik heb geen tijd. - Heb je geen tijd?
lk moet optreden. - Dat is afgelast wegens een sterfgeval.
Mijn contract. - Is ontbonden.
Mijn gezin, mijn kinderen. - Je moest je schamen.
Ja, ik schaam me.
Zijn er geen speciale regels voor toneelspelers?
Nee, in dit geval niet.
Geen kleine lettertjes, geen uitzonderingen?
De wolken trekken voor de maan weg.
Mooi. Dan kunnen we de weg beter zien.
De maan bevalt me vannacht niet. - De bomen staan zo stil.
Dat komt doordat er geen wind is. - Hij bedoelt dat ze hèèl stil staan.
Je hoort helemaal niets.
Hoorden we maar een vos. - Of een uil.
Of een menselijke stem.
Afgezien van die van ons.
Waar gaan jullie heen? - Naar de brandstapel.
O, het is een heks. Waarom verbranden jullie haar 's nachts?
Er is al zo weinig vertier. - Hou toch je mond.
Ze draagt de duivel overal mee heen. - Dan zijn jullie acht dappere heren.
Wij worden ervoor betaald. We doen het vrijwillig.
Hoor je me?
Ze zeggen dat je met de duivel was. - Waarom vraag je dat?
Niet uit nieuwsgierigheid. Ik heb mijn eigen reden.
Ik wil hem ook graag ontmoeten. - Waarom?
lk wil hem vragen stellen over God. Als iemand het weet, is hij het wel.
Je kunt hem zien wanneer je maar wilt.
Hoe dan? - Doe dan wat ik je zeg.
Kijk diep in mijn ogen.
Wat zie je daar? Zie je hem?
lk zie alleen doodsangst in je ogen. Verder niets.
Niemand, niets, niemand?
Nee.
Staat hij ook niet achter je rug?
Nee, daar is niets.
Maar hij is altijd bij me.
Ik hoef mijn hand maar uit te strekken en ik voel zijn hand. Hij is er nu ook.
Het vuur zal me geen pijn doen. - Zei hij dat?
lk weet het. - Maar zei hij het?
lk weet het. Je moet hem ergens zien, dat moet.
De priesters zagen hem ook zo en de soldaten ook.
Ze zijn zo bang voor hem dat ze mij niet durven aanraken.
Haar handen zijn gebroken. - Dat komt niet door ons.
Door wie dan wel? - Vraag dat die monnik maar.
Wat hebben jullie haar aangedaan?
Hou je nooit eens op met je vragen? - Nee, ik hou nooit op.
Maar je krijgt nooit een antwoord.
Ik dacht erover de soldaten te doden, maar ze is toch al bijna dood.
Kijk toch uit. Blijf uit haar buurt.
Eet dit. Het zal je pijn verlichten.
Wat ziet ze nu? Kun je me dat vertellen?
Ze voelt geen pijn meer. - Dat vroeg ik niet.
Wie ontfermt zich over haar? Engelen, God, Satan of de leegte?
De leegte, heer. - Dat is onmogelijk.
Kijk naar haar ogen. Haar bewustzijn doet net een ontdekking.
De leegte onder de maan. - Nee.
We staan machteloos, de armen langs de zij, want we zien wat zij ziet...
...en onze angst is als de hare. Dat arme kind.
Ik kan het niet verdragen.
Hij zingt zo mooi over Jezus Christus.
In de hemel is er grote vreugde.
Het is amper dag en toch hangt er een klamme deken van warmte op ons.
Ik ben zo bang.
We voelen dat er wat gaat gebeuren, maar we weten niet wat.
Misschien is het de Laatste Dag. - De Laatste Dag...
Heb je wat water voor me? Geef me toch wat water.
Ik heb de pest.
Blijf aan die kant van de boomstam.
Ik ben bang om te sterven. Ik wil niet dood.
Heb toch medelijden met me.
Help me toch.
Praat op zijn minst met me.
Het heeft geen zin. Geen enkele.
Ik weet dat dat geen enkele zin heeft.
Ik ga dood. Ik...
Wat gaat er met me gebeuren?
Kunnen jullie me ook niet troosten? Kennen jullie geen erbarmen?
Zien jullie niet dat ik ga sterven? Is er geen hulp? Een beetje water?
Het heeft geen zin. Geen enkele. Ik zeg je: Het heeft echt geen zin.
Help me. Help me toch.
Hoor je niet dat ik je probeer te troosten?
Moeten we ons spel niet afmaken? - Jij bent aan zet.
Ik heb je koningin gepakt. - Ik zag het niet.
Mia... - Wat is er?
lk durf het je amper te vertellen. - Wat zie je dan?
De ridder zit te schaken.
Dat zie ik ook, maar wat is daar zo erg aan?
Zie je ook met wie hij speelt? - Hij is alleen. Maak me niet zo bang.
Nee, hij is niet alleen. - Wie is dat dan?
De Dood. Hij zit met de Dood zelf te schaken.
Je mag dat soort dingen niet zeggen. - We moeten hier vandaan.
Kan dat? - We moeten het proberen.
Ze gaan zo in hun spel op. Als we wegsluipen, merken ze vast niks.
Jij bent aan zet, Antonius Block.
Kan ons spel je niet meer boeien? - Of het me niet meer boeit?
Integendeel.
Je komt angstig over. Probeer je iets te verbergen?
Jou ontgaat niets, hé?
Nee, mij ontgaat niets. Absoluut niets.
Het klopt. Ik ben bang.
Je bent bang.
Ik weet niet meer waar de stukken stonden.
Ik weet het wel nog. Zo gemakkelijk kom je niet van me af.
Maar nu zie ik iets interessants. - Wat dan?
Bij de volgende zet sta je mat.
Dat klopt.
Heeft het uitstel je plezier gegeven? - Ja, dat heeft het.
Daar ben ik blij om.
Nu verlaat ik je.
De volgende keer dat ik jou en je reisgenoten tref, is de tijd om.
En dan zul jij je geheimen onthullen. - Ik heb geen geheimen te verbergen.
Dus je weet helemaal niets?
lk weet niets.
Kijk eens wat een vreemd licht. - Dat moet een naderende storm zijn.
Het is iets anders, iets vreselijks. Hoor je het geraas in het bos?
Dat zal de regen zijn. - Nee, dat is de regen niet.
Hij heeft ons gezien, volgt ons, heeft ons ingehaald, komt steeds dichterbij.
Ga in de wagen, Mia. Schiet op, we kruipen naar binnen.
Dat is de Engel des Doods die voorbijkomt.
En die is heel machtig. - Voel je de kou?
lk hoorde van kruisvaarders dat je op de terugweg was.
Ik heb hier op je gewacht. De anderen zijn weggevlucht voor de pest.
Herken je me niet meer?
Jij bent ook veranderd.
Nu zie ik dat jij het bent.
Ergens in je ogen...
...in je gezicht...
...verborgen en bang...
...is de jongen die mij zo vele jaren geleden verliet.
Het is nu voorbij en ik ben een beetje moe.
Heb je spijt van je reis? - Nee, ik heb nergens spijt van.
Maar ik ben wel een beetje moe.
Dat zie ik.
Dat daar zijn mijn vrienden.
Laat hen binnenkomen. Ik zal de tafel dekken voor het ontbijt.
En toen het Lam het zevende zegel opende...
...kwam er een stilte in de hemel, ongeveer een half uur lang.
En ik zag de zeven engelen, die voor God staan...
...en hun werden zeven bazuinen gegeven.
En de eerste blies de bazuin...
...en er kwam hagel en vuur, vermengd met bloed...
...en het werd op de aarde geworpen.
En het derde deel van de aarde verbrandde...
...en het derde deel van de bomen verbrandde...
...en al het gras verbrandde.
En de tweede engel blies de bazuin...
...en er werd iets als een grote berg, brandend van vuur, in zee geworpen...
...en het derde deel van de zee werd bloed.
Is daar iemand?
Nee, heer, ik zag niemand.
En de derde engel blies de bazuin.
En er viel een grote ster, brandend als een fakkel, uit de hemel...
...en de naam der ster wordt genoemd Alsem.
Goedemorgen, edele heer.
Ik ben Karin, de vrouw van de ridder. Ik heet u welkom in mijn huis.
Ik ben smid van beroep en al zeg ik het zelf, ik ben tamelijk goed.
Dit is mijn vrouw Lisa. Buig eens voor de voorname heer, Lisa.
Ze is soms wat moeilijk te hanteren en we hebben wat problemen gehad...
...maar niet meer dan anderen.
Uit onze duisternis roep ik tot u, Heer.
God, wees ons genadig, want wij zijn klein en bang en zonder kennis.
In de duisternis waar jij zegt te zijn, waar wij allen waarschijnlijk zijn...
...zal niemand je geweeklaag horen of door je lijden geroerd worden.
Droog je tranen af en spiegel jezelf in je onverschilligheid.
God, gij die ergens zijt, die ergens moet zijn, wees ons genadig.
Ik had je iets kunnen geven tegen je eeuwigheidsklachten...
...maar daarvoor lijkt het nu te laat. Rol dan toch minstens met je ogen...
...en wiebel nog even met je tenen. - Stil.
Ik zal zwijgen, maar met tegenzin.
Het moment is aangebroken.
Mia. Ik zie ze.
Ik zie ze. Daarginds tegen de donkere stormhemel.
Ze zijn er allemaal. De smid en Lisa...
...de ridder en Raval en Jöns en Skat.
En de strenge heer, de Dood, noodt hen ten dans.
Hij wil dat ze elkaar de hand reiken en dat ze in een lange rij dansen.
Voorop gaat de strenge heer met zijn sikkel en zijn zandloper...
...en Skat bungelt met zijn lier achteraan.
Ze dansen weg van de zonsopgang in een plechtige dans.
Weg naar het land der duisternis.
De regen wast hun gezichten...
...en spoelt hun zoute tranen weg van hun wangen.
Jij ook altijd met je dromen en visioenen.